Axel – 300 trainingen later: van ambitieus moodboard naar werkelijkheid
Interview door Bram – Personal Gym Hoorn
Axel trainde inmiddels ruim 300 keer bij Personal Gym Hoorn. In dit interview vertelt hij hoe hij begon, waarom hij bleef komen en hoe zijn ambitieuze moodboard uiteindelijk bijna werkelijkheid werd.
"Het is bijna letterlijk geworden wat op mijn moodboard stond"
Bram: Je hebt je moodboard bereikt. Hoe was dat toen je dat zag?
Axel:
“Vet. Je ziet thuis natuurlijk ook wel dat er langzaam iets verandert, maar omdat je jezelf iedere dag ziet, merk je dat verschil veel minder.”
“Dat moodboard was denk ik al twee jaar oud. Op een gegeven moment zag ik wel dat er wat buikspieren begonnen te komen, maar tijdens de fotoshoot, met de juiste belichting en alles erbij, zag ik ineens: oh ja… het is echt bijna letterlijk geworden wat daar op dat moodboard stond.”
“Dat was echt heel tof om te zien.”
"Twee jaar geleden vond ik het nog behoorlijk ambitieus"
Bram: Toen je dat moodboard maakte, geloofde je toen dat het haalbaar was?
Axel:
“Nee, niet helemaal. Ik vond het toen behoorlijk ambitieus. Ik was op dat moment nog niet zo lang bezig met krachttraining.”
“Op dat moodboard stonden mensen met zichtbare buikspieren, gespierde armen en een fysiek dat ik toen nog helemaal niet had.”
“Ik dacht: dat zou wel bijzonder zijn als dat ooit lukt.”
“Maar langzaam wordt zoiets steeds realistischer. Op een gegeven moment zie je dat je dichterbij komt. Dan wordt het ook motivatie. Dan denk je: we zijn er bijna, laten we nog even echt gaan knallen.”
Consistentie wint van motivatie
300 trainingen klinkt indrukwekkend.
Maar volgens Axel zat het geheim niet in extreme motivatie.
Het zat in blijven komen.
Bram: Jij bent wel iemand die altijd consistent is geweest. Hoe heb je dat gecombineerd met je werk?
Axel:
“Tot gisteren was ik wethouder hier in Hoorn. Dat is best een drukke baan. Meer dan fulltime eigenlijk.”
“Het voordeel was wel dat ik mijn agenda deels zelf kon indelen.”
“Woensdagochtend hield ik bijvoorbeeld vrij. Dan kwam ik hier trainen. Daarnaast vond ik vaak nog ergens een moment voor een tweede training.”
“Discipline is nooit echt mijn probleem geweest. Maar wat ik vooral merkte, is dat trainen noodzakelijk werd.”
Uit je hoofd en in je lichaam
Axel:
“Als je zo’n drukke baan hebt, dan is het heel fijn om even uit je hoofd te komen.”
“Je bent de hele dag bezig met nadenken, beslissingen nemen en problemen oplossen. Tijdens een training ben je bezig met je lichaam.”
“Na een zware training ben je lichamelijk moe, maar mentaal juist frisser.”
“Voor mij was het bijna noodzakelijk om een beetje normaal in mijn hoofd te blijven.”
Eerst leren bewegen, daarna leren trainen
Axel:
“De reden dat ik hier kwam trainen was juist vanwege die persoonlijke begeleiding.”
“Als ik zelf een sportschool was binnengewandeld, had ik waarschijnlijk allerlei oefeningen gedaan zonder echt te begrijpen wat ik aan het doen was.”
“Hier leerde ik eerst hoe oefeningen werken.”
“Dat een kleine verandering in de stand van je voeten, armen of rug ineens een enorm verschil kan maken.”
“Toen dat eenmaal begon te klikken en routine werd, gebeurde er iets.”
“Toen kon ik echt gaan trainen.”
Het kwartje viel bij de deadlift
Bram: Is er een oefening waarbij dat kwartje echt viel?
Axel:
“Ja, de deadlift.”
“Daar heb ik nog steeds respect voor, maar ik herinner me dat jij steeds bleef zeggen dat ik vanuit mijn heupen moest bewegen. Dat het een scharnierbeweging is.”
“Op een gegeven moment begon ik dat te voelen.”
“Dan merk je ineens dat je billen het werk doen. Dat je de juiste spieren gebruikt.”
“De dag erna voel je precies waar de belasting terecht is gekomen.”
“Dat geeft een goed gevoel. Dan weet je dat je de oefening goed hebt uitgevoerd.”
Sterker dan ooit
Bram: Weet je nog hoeveel je deadlift inmiddels is?
Axel:
“Ik weet de exacte cijfers niet meer uit mijn hoofd, maar het zit ruim boven de honderd kilo.”
Voor iemand die drie jaar geleden nog nooit serieus aan krachttraining had gedaan, is dat een enorme verandering.
Niet door haast.
Niet door extreme diëten.
Maar door jarenlang de basis te blijven herhalen.
Krachttraining hielp zelfs mijn conditie
Veel mensen denken dat conditie alleen beter wordt door hardlopen.
Axel merkte juist iets anders.
Axel:
“Ik ben tegenwoordig minder aan het hardlopen dan vroeger. Toch merk ik dat mijn conditie verrassend goed gebleven is.”
“Ik denk dat meer spiermassa ook helpt.”
“En eerlijk gezegd: ik zweet hier meer dan genoeg.”
“Als ik zware squats doe, sta ik echt te hijgen.”
Vier tot vijf kilo spiermassa erbij
Axel:
“Volgens jou heb ik ongeveer vier à vijf kilo biefstuk erbij gekregen.”
“Dat zal inmiddels misschien zelfs nog iets meer zijn.”
Dat is misschien wel de belangrijkste les.
Duurzame progressie ziet er meestal niet spectaculair uit van week tot week.
Maar kijk eens terug na drie jaar.
Dan zie je soms een compleet ander lichaam.
"Ik dacht eerst ook dat ik het niet kon"
Bram: Denk jij dat iedereen dit kan?
Axel:
“Ja, eigenlijk wel.”
“Vooral omdat ik zelf ook twijfelde toen ik begon.”
“Je begint eerst met begrijpen wat je doet.”
“Dan krijg je een schema.”
“Dan daag je jezelf stapje voor stapje uit.”
“En zo ga je vooruit.”
“Niet in een rechte lijn, maar in golfbewegingen.”
“Soms gaat het iets minder.”
“Soms juist beter.”
“Maar als je blijft doorgaan, kom je steeds een stukje hoger uit.”
Waarom de sfeer zo belangrijk is
Axel:
“Wat ik hier fijn vind, is dat er niet alleen maar supergespierde mensen rondlopen.”
“Er trainen allerlei soorten mensen.”
“Dat maakt het ontspannen.”
“Je voelt minder druk dat alles meteen perfect moet.”
“Iedereen loopt zijn eigen pad.”
“En dat is oké.”
“Dat vind ik misschien wel één van de mooiste dingen.”
“Na een paar jaar zie je ook andere mensen veranderen.”
“Je ziet iedereen op zijn eigen manier groeien.”
“Dat is heel leuk om mee te maken.”
Ook als je weet wat je moet doen
Bram: Weet je inmiddels genoeg om zelfstandig verder te trainen?
Axel:
“Ja, maar ik heb ook gemerkt dat er altijd dingen zijn die je zelf niet ziet.”
“Toen ik een tijdje zelfstandig trainde, kwam ik toch weer dingen tegen waarvan ik dacht: hier kan ik wel wat begeleiding gebruiken.”
“Dus ik ga je zeker missen.”
“En ik verwacht ook wel dat ik terug blijf komen.”
De belangrijkste les na 300 trainingen
Aan het einde van het gesprek vroeg ik Axel wat hij het meest had geleerd.
Zijn antwoord vat eigenlijk zijn hele traject samen.
Axel:
“Een deel van trainen is ook gewoon een mentale strijd.”
“Er zijn dagen waarop het niet lukt.”
“Dagen waarop je geen zin hebt.”
“Dagen waarop alles zwaar voelt.”
“Maar juist dan probeer ik mezelf te vertellen: let vandaag gewoon op je techniek.”
“Of: ik ben in ieder geval gegaan.”
“Dat is ook al iets waard.”
“De volgende training gaat vaak alweer beter.”
“Accepteren dat het soms moeilijk is, heeft mij enorm geholpen.”
“Als je blijft komen, blijft oefenen en steeds weer een kleine stap zet, dan kun je veel verder komen dan je ooit had gedacht.”